ΔΙΩΓΜΟΣ 1964

 ΥΠΟΘΕΣΗ: Μια μάνα, αναζητά το χαμένο γιο της,
από την Μικρασιατική καταστροφή,
και τον βρίσκει 20 χρόνια αργότερα, διοικητή στρατοπέδου στην Τουρκία.

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Βούλα Ζουμπουλάκη, Πέτρος Φυσσούν,
Φαίδων Γεωργίτσης, Λάκης Σκέλλας, Ανέστης Βλάχος, Μάκης Ρευματάς, Γιώργος Οικονόμου, Βύρων Πάλλης, Μάνος Κατράκης, Βαγγέλης Καζάν, Χρύσα Κοζίρη, Κώστας Μεντής, Γιάννης Κοντούλης, και ο Νίκος Σκιαδάς.

Η ΧΑΡΑΥΓΗ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ 1971

Οι συμμαχικες δυναμεις της Μεσης Ανατολης αναθετουν στον Νικητα, το γιο ενος μπεκρη συνεργατη των Γερμανων, την καταστροφη του γερμανικου στρατιωτικου αεροδρομιου της Κρητης. Τοσο ο Νικητας οσο και ο Λευτερης, ο αρχηγος των ανταρτων, αγαπουν την Μαρθα. Λιγο πριν την αφιξη των κομμαντος, οι ανταρτες καταστρεφουν μια γεφυρα. Οι Γερμανοι συλλαμβανουν τον πατερα του Λευτερη και τη Μαρθα, για να αναγκασουν το Λευτερη να παραδοθει. Αυτος ομως ουτε παραδινεται, ουτε βοηθαει το Νικητα στην αποστολη, γιατι την θεωρει καθαρη αυτοκτονια.
Στο Φεστιβαλ Θεσσαλονικης 1971, το κοινο του β` εξωστη υποδεχεται με φοβερες αποδοκιμασιες την ταινια. Οι παραγωγοι απειλουν οτι θα διακοψουν την προβολη, αν συνεχισθουν οι αποδοκιμασιες, αλλα αυτο δεν καμπτει καθολου το "ηθικο" του β` εξωστη.
CINEGR 

Σκηνοθεσία: Ντίμης Δαδήρας
Ηθοποιοί: Λάκης Κομνηνός, Μπέττυ Αρβανίτη, Μιράντα Κουνελάκη, Δήμος Σταρένιος, Νίκος Δαδινόπουλος
Διάρκεια: 100 λεπτά
Χρώμα: Έγχρωμη

ΤΟ ΞΥΠΟΛΗΤΟ ΤΑΓΜΑ 1954

«Αν είχες γυρίσει αυτή την ταινία προτού γυρίσω εγώ τον «Κλέφτη των ποδηλάτων» τότε σήμερα θα ήσουν εσύ ο Ντε Σίκα!».
Βιτόριο Ντε Σίκα (προς τον Γκρεγκ Τάλλας, όταν είδε το 1955 το «Ξυπόλητο Τάγμα» στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου)
Το «Ξυπόλητο Τάγμα» είναι η αληθινή ιστορία 160 παιδιών, που η δράση τους πήρε διαστάσεις μύθου όταν διώχτηκαν από τα ορφανοτροφεία της Θεσσαλονίκης από τους Ναζί κατακτητές στα χρόνια της κατοχής του Bʼ Παγκοσμίου Πολέμου.
Οι Γερμανοί αδειάζουν τα δημόσια κτίρια και τα επιτάσσουν. Ανάμεσα σε αυτά τα κτίρια είναι και αρκετά ορφανοτροφεία. Τα ορφανά πετάγονται στο δρόμο. Μια ομάδα, απ’ αυτά τα ορφανά, για να επιβιώσουν, παίρνουν τη ζωή τους στα χέρια τους. Οργανώνονται σαν μυστικός «στρατός», με ιεραρχία και πειθαρχία. Μόνα τους συγκροτούν ομάδες κρούσης και βοήθειας. Πηγή για την τροφοδοσία τους είναι τα γερμανικά καμιόνια που κουβαλάνε ψωμί και τρόφιμα και οι μαυραγορίτες. Τα κλεμμένα μοιράζονται στα ορφανά, αλλά και σε άλλους κατοίκους της Θεσσαλονίκης που είχαν ανάγκες.
Τα παιδιά του «Ξυπόλυτου Τάγματος» έμειναν στην ιστορία σαν «σαλταδόροι». Ο θρύλος λέει, πως πέρα από την αρωγή που παρείχαν στο κόσμο, κατάφερναν με την εξυπνάδα και το κουράγιο τους να βοηθούν την Αντίσταση, βρίσκοντας τρόπους να φυγαδεύουν στη Μέση Ανατολή Έλληνες, Αμερικάνους και Εγγλέζους αξιωματικούς, με σκοπό να ενωθούν με τους εκεί συμμαχικούς στρατούς.